"ΘΗΡΙΩΔΕΙΣ ΚΑΙΡΟΙ"

thiriodeiskairoi0002

Η ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ

Στις πέντε η ώρα, στον πρώτο όροφο του <<καφέ>> στην πλατεία, βρέθηκε ένας μαύρος άντρας, με δαχτυλίδια και σκουλαρίκια, με μαύρες μπότες στα πόδια, μ' ένα καπέλο σαν κορώνα, ψηλός σαν άρχοντας μιας περασμένης εποχής. Απέναντί του στάθηκε μια λευκή γυναίκα, με μακρύ φόρεμα, μαζεμένα μαλλιά, ανέκφραστη και αποφασισμένη.
    - Ωραία! Τα παράθυρα πίσω σου είναι κλειστά! Είσαι καλά προφυλαγμένη, βλέπω! της είπε κάποια στιγμή ο μαύρος.
    - Κι εσύ, το ίδιο έχεις πετύχει απ' την πλευρά σου! απάντησε η λευκή. Αλλά έχει τόσο κόσμο εδώ μέσα...!
    - Γιατί μας κοιτάνε επίμονα όλοι τούτοι τριγύρω; Οι πρόγονοί μου θα είχαν παρεξηγηθεί με τέτοια συμπεριφορά! παρατήρησε ο μαύρος.
    - Εγώ το βρίσκω εντελώς φυσικό! αντέτεινε η λευκή. Πάντα τους κάνει εντύπωση η συνεύρεσή μας! Από περιέργεια είναι, μάλλον, παρά από προκατάληψη!
    Ο μάυρος μετακινήθηκε λίγο προς τα δεξιά και άφησε μια εκπνοή ανακούφισης.
    - Κοίτα πως πέφτει ο ήλιος στό δάπεδο! είπε.
    Και πραγματικά, ο ήλιος μπήκε και άρχισε να προχωράει στο δάπεδο, αργά-αργά, τετράγωνο-τετράγωνο, αλλά, βέβαια, δε θα έφτανε γρήγορα στο τραπέζι τους.
    - Είσαι καλύτερα εκεί, νόμιζεις, ε; του είπε η λευκή.
    - Η σειρά σου τώρα!
    - Μήπως ζεσταίνεσαι να πω ν' ανοίξουν τα παράθυρα;
    - Έχουμε πολύ χρόνο ακόμα! Άφησέ το γι' αργότερα! Να δούμε πως θα νιώσει και ο κόσμος.! ...
    Μια ησυχία απλωνόταν, παρ' όλ' αυτά, στο χώρο.
    - Ξέρεις, έσπασε τη σιωπή ο μαύρος, κάποιος με ακολούθησε μέχρι την είσοδο του ορόφου!
    - Είσαι βέβαιος; Ή μήπως είναι, απλώς, η εντύπωσή σου; Γιατί εγώ δεν είδα κανέναν και δεν έχω γυρισμένη την πλάτη μου, όπως εσύ.
    - Φοβάμαι τελευταία μ' αυτές τις επιθέσεις που γίνονται, σχολίασε ο μαύρος.
    - Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε, επειδή κατευθύνονται από αλλού, αυτό εννοείς;
    - Εννοώ ότι όλα μοιάζουν μ' ένα επικίνδυνο παιγνίδι! Δεν ξέρεις πλέον ποιανού τα χέρια να εμπιστευθείς! Χαιρετάς κάποιον και σε προσπερνά! Προσπερνάς κάποιον και σε χτυπάει! Χτυπάς κάποιον και σου ξεφεύγει! Ξεφεύγεις και όμως, ανησυχείς!
    - Έχεις δίκιο! Αλλά να συνεχίσουμε τη συζήτηση έτσι, δε θα μας φέρει κανείς από μόνος του χυμό ή καφέ!
    - Εγώ, αντιθέτως, θα περίμενα κάποιος από εκείνους που μας κοιτάζουν, να μας κεράσει! είπε ο μαύρος.Μόνο αντιπάλους έχουμε εδώ μέσα και ουτ' έναν φίλο;
    - Αναγνωρίζεις καμιά ή κανέναν; Μόνο για να σε προκαλέσει, θα κερνούσε κάποιος! Περίμενε, όμως, γιατί πλησιάζει ο ήλιος!
    - Ναι! Σειρά σου να μετακινηθείς πάλι!
    - Εσύ δε ζεσταίνεσαι; Να πω ν' ανοίξουν τα παράθυρα; είπε η λευκή.
    - Κι αν ανοίξουν και φυσήξει αέρας;
    Ξαφνικά ο μαύρος αισθάνθηκε ένα χτύπημα κι ένα χέρι να τον συγκρατεί καθώς έπεφτε χάμω, ενώ μια φωνή ακουγόταν να λέει: <<Ρουά Ματ! Σε κέρδισα!>>.
    Η λευκή είχε απομείνει, μαζί με δύο άλλα πιόνια, κυρίαρχη του παιγνιδιού, αλλά χωρίς αντίπαλο. Έστρεψε το κεφάλι της προς τον μαύρο. Εκείνος της χαμογέλασε πικρά από μακριά και της φώναξε:
    - Θα ξαναβρεθούμε, δε θα ξαναβρεθούμε; Ε! Τότε θα σε μάθω εγώ!... Μα πως γελάστηκα έτσι;

ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ

 ΣΥΝ - ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Λευκή σελίδα του πόθου

γεμίζει με λέξεις - φιλιά

αγκαλιασμένη απ' τα χέρια

του αναγνώστη - εραστή

στο κορμί της συγκίνησης.

Η ηδονή της σελίδας

σχίζει το δέρμα στη μέση

κι αυτό που στάζει

έχει κάτι απ' το κόκκινο των ματιών

που ... έχουν διαβάσει πολύ.

 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΟΤΑΜΟΣ

Μια ακατάσχετη ροή επιθυμιών

που αφρίζουν στο ανεκπλήρωτο.

Τα δάκρυα ενός βουνού

πάντα την ίδια εποχή της θλίψης.

Δύο όχθες-γονείς

καθορίζουν το ρου σου.

Ταξίδι σε ένα πλεούμενο,

χωρίς προσδέσεις ή... δισταγμούς.

Ανυποχώρητος κι ορμητικός

προς το σκοπό της εκβολής.

Παραπόταμοι-φίλοι

θα εισρέουν πάντα στο πλάι σου.

Εποχή ξηρασίας

κάθε που έρωτας -ήλιος καυτός.

Αθ. Βαβλίδας

 

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΠΟΙΗΜΑ

 Καλώς με βρήκες, αγαπητή επισκέπτρια/αγαπητέ επισκέπτη.

Ένα θερμό ευχαριστώ για την επίσκεψη.

 Eύχομαι σε ό,τι κάνεις,  πάντα να έχεις  εφαλτήριο την αρετή και την τόλμη, να έχεις  αγάπη προς το συνάνθρωπο.

Είμαι υπέρ της ενιαίας τιμής του βιβλίου που προστατεύει ουσιαστικά τα μικρά βιβλιοπωλεία και τα μη ευπώλητα βιβλία. 

Μερικά  κείμενα στα μενού καταγράφονται ελληνικά και αγγλικά.

Για ο,τιδήποτε θελήσεις να εκφράσεις γνώμη, να ρωτήσεις ή να πληροφορηθείς περαιτέρω, στείλε μου το μήνυμά σου.

Ακολουθούν εκδηλώσεις και επιλογές ποιημάτων μου.

 

Dear visitor,

wellcome to the website of Athanassis Vavlidas.

May we all fight for solidarity,peace and personal rights with courage and  virtue.

You can leave your message at the menu "communication" (επικοινωνία).

Some texts are both in Greek and English.

I wish you a pleasant trip through the pages .

Υου can read next events and a selection of my poems.

Δείτε - ακούστε - σχολιάστε

 

24/11/2017, Μια απρόβλεπτη εκδήλωση με τις συλλογές διηγημάτων "Χωρίς παρόν" και "Θηριώδεις καιροί" του Αθ. Βαβλίδα - προλογίζει ο ποιητής Ανδρέας Πολυκάρπου (Βιβλιοπωλείο "Απρόβλεπτο", Ρήγα Φεραίου 25, Κεντρική πλατεία Ηλιούπολης), 8:45 μ. μ.

11/10/2017, Προβολή ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ για τη ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χερν ή Γιάκουμο Κοϊζούμι, προλογίζουν η Τέτη Σώλου και ο Αθ. Βαβλίδας, 7:30 μ.μ. (Μουσείο Μπουζιάνη, οδ. Μπουζιάνη 27-31, Δάφνη)

22/9/2017, Εκδήλωση για το μυθιστόρημα "Το χρώμα της σκιάς" του ζωγράφου και συγγραφέα Γκέρριτ Μπέκκερ που διοργανώνουν η ομάδα Chorus, οι εκδόσεις Περισπωμένη και ο Δήμος Ελευσίνας με τη συμμετοχή ηθοποιών, μουσικών και  συγγραφέων ( Αθ. Βαβλίδας, Χ. Κοσεγιάν, Μιχ. Λεβέντης, Μιχ. Σπέγγος), 8:30 μ. μ. (Δημαρχείο Ελευσίνας, Χατζηδάκη 41).

 17/9/2017, Παρουσίαση της "Ανθολογίας Γαλλικής Σουρεαλιστικής ποίησης", εκδόσεις Βακχικόν, από τον μεταφραστή Ζ. Δ. Αϊναλή, τον εκδότη Ν. Πουλάκο και τον Αθ. Βαβλίδα, 7:30 μ. μ. (Ζάππειο, Έκθεση Βιβλίου).

10/6/2017, Συζήτηση περί ποίησης και νέων ιδεών που διευθύνει ο Αθ. Βαβλίδας - συμμετέχουν οι Ντίνα Γεωργαντοπούλου, Αγγελική Δημουλή, Ιωάννα Καπερνέκα, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Γιώργος Μπακλάκος, Κλεομένης Παπαϊωάννου (΄Γιορτή Βιβλίου, Πλατεία Ασωμάτων, Θησείο, 7:00  μ. μ.)

 6/5/2017, Σάββατο, 6:00 μ. μ., Η ποιητική συλλογή "Ορχήστρα Φαινομένων" του Αθ. Βαβλίδα σε δίγλωσση έκδοση (ελληνικά - αγγλικά), μετάφραση Νικ Καλούδη, εισήγηση Ανδρέα Πολυκάρπου, απαγγελία Ηλέκτρας Καπετανάκη, μουσική Εύας Φάμπα (έπαυλη Δροσίνη, Αγ. Θεοδώρων και Δ. Κυριακού, Κηφισιά)

  29/3/2017, Τετάρτη, 8:30 μ.μ. Ο Αθ. Βαβλίδας και η Αγ. Γεωργιάδου παρουσιάζουν το μυθιστόρημα "Ναϊρί" της Χαράς Κοσεγιάν (διαβάζει η Μ. Καστάνη, το τραγούδι "Ναϊρί" του Β. Γιαννάκη ερμηνεύει ο Μ. Παπούλιας) (Polis Art cafe, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα).

18/3/2017, Επιλογές από το βιβλίο του Αθ. Βαβλίδα "Οκτώ μονόλογοι και ένας διάλογος" με τους ηθοποιούς Μαρία Καστάνη, Τάσο Μπλάτζιο, Τζούλια Σιδηροπούλου (στις 7:00 μ. μ., Μουσείο Μπουζιάνη, οδός Μπουζιάνη 27-31, Δάφνη)

10/3/2017, Αφιέρωμα στη ζωή και στο έργο του Γιώργου Σαραντάρη από τους Τηλέμαχο Χυτήρη, Αθανάσιο Βαβλίδα, Γιάννη Πούλο (διαβάζουν οι ηθοποιοί Ανδρέας Γιολάσης, Ελένη Γεροδήμου, Στέλλα Καλαχώρα,Κατερίνα Κεσανλή), 8:00μμ, Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζ/νων ΟΤΕ, Γ' Σεπτεμβρίου 110.

16/12/2016, ημέρα Παρασκευή, 8:30 μ.μ. Ο Αθ. Βαβλίδας και ο Κων/νος Μπούρας παρουσιάζουν την ποιητική συλλογή "Απρόσωπα Φαγιούμ" του Ανδρέα Πολυκάρπου (Polis Art cafe, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα).

 7/11/2016, Ομιλίες& συζήτηση για τη συλλογή διηγημάτων "Γκιακ" του Δ. Παπαμάρκου από τον Αθ.Βαβλίδα και τις Π. Τσιμπράκη, Ελ. Γκέγκα - Καραμπίνη παρουσία του συγγραφέα, απαγγέλει ο Γ. Γιαννακόπουλος (Αμφιθέατρο Μουσείου Μπουζιάνη, οδ.Μπουζιάνη 27-31, Δάφνη), 7:00 μ.μ.

 15/10/2016, Συμμετοχή στην παρουσίαση του βιβλίου "Αγάπη από ξύλο ελιάς" της Κωνσταντίνας Μούτσιου (μιλούν επίσης: Γεωργία Κατεργάρη, Νεκταρία Μαυρομάτη και παίζουν οι Ορ. Ζακυνθηνός και Μ. Κωνσταντινίδη), Πολιτστικό Κέντρο Γ. Ρίτσος, Αιγάλεω, 7:30 μ. μ.

11/9/2016, Οι εκδόσεις Βακχικόν παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του Αθ. Βαβλίδα "Οκτώ μονόλογοι και ένας διάλογος" - συμμετέχουν οι ηθοποιοί Χρήστος Συριώτης και Μαρία Καστάνη (Έκθεση Βιβλίου, Ζάππειο, 6:00 μ. μ.)

17/5/2016, Ο Αθ. Βαβλίδας παρουσιάζει την ποιητική συλλογή "Η αγάπη είναι ο τρόμος" του Γιάννη Γαβαλά (εκδόσεις Μελάνι). Συμμετέχουν οι ηθοποιοί Δημήτρης Θεοδώρου, Μαρία Καστάνη και ο συγγραφέας Γιώργος Συμπάρδης (Cafe bar Κυκεών, Γκιόκα 2, Ελευσίνα, 8:00 μ. μ.)

  

Ακολουθούν ποιητικές επιλογές.

 

                                     Πότε;

(από τίτλους ταινιών του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου)

Αχ! Πότε θα διαλύσει το τοπίο

την ομίχλη του;

Πότε θ' ανοίξει η αυλαία

μόνο μ' ένα βλέμμα του Οδυσσέα;

Πότε θα επιστρέψει στην κυψέλη της δημιουργίας

ο μελισσοκόμος;

Πότε θα σταματήσει εντελώς

να δακρύζει το λιβάδι;

Πότε θα γίνει πάτημα

το μετέωρο βήμα;

Πότε θα πάψει να είναι μόνο θέατρο

η αναπαράσταση;

Πότε θα κατακάτσει μέσα μας

η σκόνη του χρόνου;

Πότε θα γίνουν θήραμα 

οι κυνηγοί μας;

Πότε θα λάμψει και για μας

μια μέρα στην αιωνιότητα;

Στης διαδρομής το τέρμα πάντοτε μας περιμένει

ένας θίασος.

 

Αθανάσιος Βαβλίδας

                              

                                     Καλλιέργεια

Με ρίζες έμαθα να γράφω

και κλαδεύω τώρα λέξεις.

Με χώμα έμαθα να σβήνω

και λιπαίνω τώρα ιδέες.

Με άνθη έμαθα ανάγνωση.

και μυρίζω τώρα γνώση.

Με φύλλα έμαθα απομνημόνευση

και το φθινόπωρο κι αν έρθει, δεν ξεχνώ.

 

Αθ. Βαβλίδας

------------------------

 

Βόμβες μνημονίου

Κανένας ήλιος και κανέν' αστέρι

δε φοβερίζεται από βόμβες μνημονίου,

εκτός αν έχει ενσωματωμένα

στοιχεία τύπου "διαφθοράς",

όπως υπάρχουν πάντοτε και φωτοδέσμες διαφανείς

που η φωτομέτρηση θέλει να αγνοεί,

αλλά, να ξέρετε, φως δεν χαρίζεται ποτέ από βόμβες.

Αθανάσιος Βαβλίδας

------------------------

 ΑΓΟΡΑ ΚΥΜΑΤΩΝ

Με πόσα χρήματα αγοράζεις δέκα κύματα,

με πόσα εκατό;

Μη θέλεις δάνειο βροχής;

Θέλεις τον άνεμο εγγυητή;

Τα θέλεις με ρήτρα βράχων

ή στ' ανοιχτά άνευ επιτοκίου;

Θα εξοφλήσεις με ποτάμια ή δάκρυα;

Με πόσα χρήματα

για πόσα κύματα

θα πληρώνεις την απληστία των καιροσκόπων;

Αθανάσιος Βαβλίδας

 

 PURCHASE OF WAVES

How much do you buy ten waves

how much one hundred?

Do you want a lawn of rain?

Do you like the wind for guarantee?

Do you want them with a rock clause

or in the open sea without interest?

Will you pay back with rivers or with tears?

How much

for how many waves

will you be paying the greed of opportunists?

Thanassis Vavlidas (translated by the poet)

--------------------------------

ΑΠΕΙΛΗ

Αν δεν αγκαλιάσεις τον άνεμο,

αν δε ρουφήξεις τη θάλασσα,

αν δεν χαιδέψεις τον ήλιο,

 

αν δεν ερωτευθείς,

αν δεν αντισταθείς,

αν δεν παλαίψεις,

 

η ζωή θα σε πνίξει,

θα σε καταπιεί,

θα σε κάψει,

 

η ηδονή θα γίνει οδύνη

η ανοχή ενοχή

ο κάματος θάνατος

 

κι εσύ,

θ' αναρωτιέσαι ακόμα

αν οι σφαίρες που δε σε πέτυχαν

ήταν μικρού ή μεγάλου

διαμετρήματος.

      

THREAT

If you don’t hug the wind,

if you don’t suck the sea,

if you don’t caress the sun,

 

if you don’t fall in love,

if you don’t resist,

if you don’t strive

 

life will strangle you,

swallow you up

burn you,

 

pleasure will turn into suffering

tolerance into guilt

weariness into death

 

and you,

will still wonder

if the bullets that didn’t hit you

were of small or large caliber.

(translation: Maria Rigli)

----------------------------

 ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

(Αφιερωμένο στον ποιητή Νικανόρ Πάρα)

Η νύχτα θα 'πρεπε ν' αλλάξει όνομα'

έχω δυο - τρία ονόματα ν' αντιπροτείνω'

πεταλούδα,

καρφωμένη στον τοίχο

χωρίς αναισθητικό, χωρίς ίχνος μέθης,

πυκνή σα μυστήριο,

φρικτή σαν έντομο που δαγκώνει,

ξεθωριασμένο χρώμα στην αχλύ του χρόνου'

σαύρα,

διασυρμένη στο νερό

με ροή ασυγκράτητη, με θέρμη θανάτου,

χτυπημένη από περαστικό λιθάρι,

ελίσσεται, παραλλάζει,

μεταδίδει τους ήχους του δρόμου

για να μάθουμε ότι πέρασε'

χταπόδι,

κρεμασμένο στον αέρα

από θραύσματα πάγου ή σύνθεση τρόμου,

χλωμό στο ένα του πόδι,

πικρό στο άλλο, θυμωμένο στο τρίτο...

ένα σφιχτό χαμόγελο δράσης

σε διαστολή'

η νύχτα αντιστέκεται'

της πήραν τα φτερά, τα πόδια, τα μάτια

κι αυτή αντιστέκεται'

της πήραν το νι και το χι

για να δείχνει πως έχασε

κι αυτή αντιστέκεται'

αποφάσισα, λοιπόν, να μην της στερήσω το όνομα'

αλλά δεν κρύβω πλέον το φόβο μου

για την τύχη του οργασμού της.

 

Αθανάσιος Βαβλίδας

(από την "Ορχήστρα Φαινομένων")

------------------------

THE NAME OF THE NIGHT

(dedicated to the poet Nicanor Parra)

Night should change name;

I have a couple of names as counterproposals;

butterfly,

nailed to the wall

without an anesthetic, a trace of intoxication,

deep like mystery,

hideous like an insect that bites,

colour faded in the mist of time;

lizard,

drawn in water uncontrollably

fevered as if in final exit,

hit by a passing stone,

threads its way, alters,

spreads the sounds of the street

allowing us to know that it passed by;

octopus,

hanging in the air

from ice fragments or a terror arrangement,

pale in one of its legs,

bitter in the other one, angry in the third one...

a tight smile of action

in expansion;

Night resists;

striped of her wings, legs and eyes

and she resists;

striped of her “n” and “g”

to look defeated

and she resists;

I, therefore, decided not to deprive her of her name;

but I can no longer hide my fear

about the fate of her orgasm.

 

Athanasios Vavlidas

(from the collection "Phenomena Orchestra")

(translation : Maria Rigli)

-------------------

 ALL RIGHTS RESERVED.

IN CASE OF REPRODUCTION YOU MUST ALWAYS REFER TO THE AUTHOR, HIS BOOK OR HIS SITE.

 

 

 

 

 

 

 

 

"ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ " (διηγήματα)

ΣΑΝ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΗΛΙΟ

  • Μου φαίνεται παράξενο ότι κάποτε οι άνθρωποι λάτρευαν τον ήλιο. Αφιέρωναν ώρες στα χάδια του ξαπλωμένοι, έβγαιναν έξω απ' τις φωλιές τους μόνο όταν έβγαιν' εκείνος, το μελετούσαν με πάθος, και ακόμη παλιότερα έκτιζαν ναούς στο όνομά του` η ζωή τους ολόκληρη ήταν συμπυκνωμένη σ' ένα φωτεινό χαμόγελο που έστελνε θερμά φιλιά και έναν αχό σαν της φωτιάς με τρομερή σαγήνη.

  • Αν έλεγα σε κάποιον από τους ανθρώπους εκείνης της εποχής ότι ο ήλιος προκαλεί το θάνατο - πράγμα απολύτως φυσικό σήμερα - το λιγότερο που θα εισέπραττα, θα ήταν η περιφρόνηση. Σήμερα, όποιος έρθει σε επαφή με τις ηλιακές ακτίνες, το πληρώνει με τη ζωή του. Έτσι κινδύνευσα να πεθάνω τις προάλλες κι εγώ. Αξίζει να σας διηγηθώ το συμβάν.

  • Ήταν η στιγμή του χρόνου που καλούμαστε όλοι ν' ανακτήσουμε δυνάμεις παίρνοντας τα δισκία της στροφής μας. Είχα μόλις σηκωθεί όρθιος για να ξεκουραστώ στο προσωπικό μου δώμα πολυμέσων όπου εργαζόμουν όλη μέρα καθισμένος, όταν άκουσα την κλήση του συσσιτίου να λάβω τα δισκία μου. Βγήκα στον τροφοδότη του διαδρόμου και πλησίασα τη σχισμή απ' όπου έναντι αμοιβής ενός αντικειμένου περασμένης εποχής - απ' αυτά που κρύβουμε όλοι μας - θα περίμενα να λάβω τα δισκία μου. Σύντομα, πίσω μου είχε σχηματιστεί μια ουρά. Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην έχει το κάθε δώμα τη δική του υποδοχή δισκίων, τον δικό του τροφοδότη και να πρέπει να συγκεντρωνόμαστε όλοι εδώ. Τέλος πάντων, ήμουν ο πρώτος κι εκεί που περίμενα, το βλέμμα μου ασυναίσθητα περιεργαζόταν τη σχισμή, όταν έξαφνα αισθάνθηκα ότι… ότι έβλεπα μια κίτρινη λωρίδα φως. Δεν ήταν φως από λαμπτήρες θείου, νέον ή φωσφόρου, ήταν ένα φως αλλιώτικο, απαλό, φιλικό, διαυγές… έκλεισα ενστικτωδώς τα μάτια μου.

  • Ένα κουδούνισμα ακούστηκε κι εγώ, χωρίς να ανοίξω βλέφαρο, έχωσα μέσα στη σχισμή μια παλιά φωτογραφία - οικογενειακή σκηνή κάποιων προγόνων μου σε ανοιχτό χώρο - αφήνοντας μία πνοή δυσφορίας, γιατί η αλήθεια είναι ότι είχα αρχίσει να ξεμένω από γνήσια, παλιά ή παραδοσιακά αντικείμενα και σύντομα θ' αναγκαζόμουν να καταφύγω σ' απομιμήσεις για να διατηρώ αυτό το δικαίωμα και να μην καταλήξω στις απαίσιες βιταμινούχες σκόνες.

  • Η φωτογραφία αναγνωρίστηκε απ' το μηχάνημα ως αντικείμενο αξίας κι ευθύς αμέσως η υποδοχή γέμισε δισκία νέων γεύσεων. Άπλωσα τα δάχτυλά μου σαν τυφλός κι άρπαξα λαίμαργα τα δισκία. Όμως, εκείνη η κίτρινη λάμψη είχε αιχμαλωτισθεί στο βλέμμα μου και το βασάνιζε και το πλημμύριζε μες από το συμπληρωματικό του χρώμα. Δεν είπα τίποτε σε κανέναν και άφησα γρήγορα την ουρά. Είχα ήδη αρχίσει να ζαλίζομαι. Προσπάθησα να μη δείξω ίχνος αστάθειας στο βάδισμά μου` ήμουν βέβαιος ότι είχα αντικρίσει… μια ακτίνα ήλιου!

  • Από πού είχε διεισδύσει εκείνη η ακτίνα; Πώς δεν την είχα προσέξει νωρίτερα; Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο καιρό είχα ακούσει για πολλούς γείτονές μου με περίεργα συμπτώματα. Φαίνεται πως αυτού του είδους η επαφή (με τον ήλιο) δεν ήταν πάντα… θανατηφόρα. Μπήκα μες στο δώμα πολυμέσων που μου είχαν παραχωρήσει και ξάπλωσα στο κάθισμά μου γεμάτος ανησυχία. Δεν άντεξα για πολύ ώρα έτσι και ξανασηκώθηκα για ν' αναπαυθώ. Ανοιγόκλεισα πολλές φορές τα μάτια μου, άνοιξα την οθόνη σε περιοχές μονόχρωμες και στάθηκα αρκετή ώρα μπροστά στη καθεμία. Σε λίγο η λάμψη είχε εξαφανιστεί! Φαίνεται πως το τέχνασμά μου λειτούργησε! Ούτε ξανααισθάνθηκα ζάλη - εκτός από έναν πόνο με τσιμπήματα που με ταλάνισε για κάποιο διάστημα, έναν βαθύ, σκοτεινό πόνο, βαθύ κι ερεθιστικό σαν… το άπειρο με τους ήλιους.

Μουσικό κομμάτι "Στο χορταριασμένο μονοπάτι"Leos Janacek

Download σε format mp3

Φωτογραφία εξώφυλλου :Αντώνης Αναγνώστου

"ΕΤΗ ΚΑΙ ΕΤΗ ΕΝ ΠΟΙΗΣΕΙ" (ποίηση)

CREPUSENSCULAR TRANSMISSION – 5/3/1988

In the night of your eyes

I turned my hope into a star…

and your crescent smile

shone on the darkness of my soul.

Oh, you, speak! Light of the moon,

silence of the night, speak,

speak about the stories narrated by the shadows

the tunes,

your gentle flash kisses,

oh! Speak now that frightened birds

sleep in the forest,

before people hoist

the flag of cities’ awakening,

the noises,

before antennas magnetize your wings,

before immaterial waves capture

the sounds of silence…

another night…

another hope…

in some other eyes

speak

oh! Speak to me!...

(translation Maria Rigli)

"ΝΥΚΤΕΡΩΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ"  - 5/3/1988


Μέσα στη νύχτα των ματιών σου
έκαν' αστέρι την ελπίδα μου…
και το ημισέληνο χαμόγελό σου
έδωσε λάμψη στα σκοτάδια της ψυχής μου.
Μίλα, ω! Φως της σελήνης,
μίλα της νύχτας σιωπή,
μίλα για 'κείνα που αφηγούνται οι σκιές,
οι μελωδίες,
οι τρυφερές αναλαμπές των φιλημάτων σου,
ω! μίλα τώρα που κοιμούνται
μέσα στο δάσος τρομαγμένα τα πουλιά,
πριν οι άνθρωποι υψώσουν
τη σημαία της αφύπνισης των πόλεων,
τους θορύβους,
πριν οι κεραίες μαγνητίσουν τα φτερά σου,
πριν τ' άϋλα κύματα συλλάβουν
τους φθόγγους της σιωπής…
μια άλλη νύχτα…
μια άλλη ελπίδα…
σε κάποια άλλα μάτια`
μίλα`
ω! μίλα μου!…

Μουσικό κομμάτι"Κερένια κούκλα "Αναστάσιος Φιλλπακόπουλος

Download σε format mp3

Μακέτα εξώφυλλου : Αθανάσιος Βαβλίδας

"ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΑΤΑ" (ποίηση)

ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΣΟΥΙΤΑ - 8/3/1993


Φίλε μου από τις Ινδίες, που μου ψιθυρίζεις,
Ότι ο Γάγγης - με μουσικό άρωμα σιτάρ -
δια του καθαρμού λυτρώνει την ψυχή σου,
ότι η ψυχή σου σ' ένα βόδι χθες
και σε μια πεταλούδα αύριο,
σκέψου ότι δεν είσαι παρά μία μύγα
που αύριο θα σε κάψουν
για να μην πιάνουν χώρο τα φτερά σου στον αέρα.

Φίλε από την Κίνα, που μου ψιθυρίζεις,
ότι οι φυτείες ρυζιού
χρειάζονται χέρια γερά,
ζωή αφοσιωμένη στη υγρή γη,
μια άρπα αιολική να σε προσμένει πάντα σπίτι,
σκέψου ότι δεν είσαι παρά ένας μεταξοσκώληκας
που επί μια ζωή υφαίνει το κουκούλι του πλούτου
για να γιορτάσει με αυτό τη μέρα του θανάτου του.

Φίλε μου από την Ινδονησία, που μου ψιθυρίζεις,
ότι μια ορχήστρα γκαμελάν με την πυγμή της
έχει πιότερη δύναμη από ένα ηφαίστειο,
σκέψου ότι δεν είσαι παρά ένα μυρμήγκι
που κι αν ακόμα Δε σε βρει ο μυρμηγκοφάγος,
μια μέρα θα σε πνίξουν καυτά κύματα της λάβας.

Φίλε μου από την Ιαπωνία, που μου ψιθυρίζεις
ότι οι ψυχές τα βράδια
νανουρίζονται απ' το σακουχάτσι
και σα θίασος καμπούκι γύρω απ' τη φωτιά
μαζεύονται να ζεσταθούν,
σκέψου ότι δεν είσαι παρά ένας τυφλοπόντικας
που σκαλίζει όλη μέρα μυστικά υπόγεια
γιατί φοβάται την αδράνεια του ήλιου.

Φίλε μου από την Περσία, που μου ψιθυρίζεις,
ότι η έρημος καλεί όλους τους πιστούς της,
εκτός από μένα,
γιατί δε νηστεύω πια
ούτε προσεύχομαι με ψαλμωδίες
γονατιστός μπρος στο τζαμί,
σκέψου ότι ο παράδεισος που προσδοκάς
είναι μια όαση της φαντασίας
μακριά απ' τη θάλασσα της πραγματικότητας,
ψηλαφητή σαν αντικατοπτρισμός

Ελληνικό παραδοσιακό κομμάτι Download σε format mp3

Φωτογραφία εξώφυλλου : Anna Buda


“Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ” (δοκίμιο)

6Στο χώρο των δημιουργών , η φόρμα κι ο αυτοσχεδιασμός συνυπάρχουν κατ’ ουσίαν αρμονικώς και γι’ αυτό πρέπει ν’αποφεύγουμε τον υπερτονισμό του ενός έναντι του άλλου. Έτσι ,η φόρμα σύγκειται από ένα ή πολλά μέρη με περιεχόμενο που πρώτα αυτοσχεδιάσαμε και λίγο ή πολύ επεξεργαστήκαμε και αναπτύξαμε με ορισμένους τρόπους. Ακόμη και αν βάση μας είναι η έμπνευση κάποιου άλλου ,αποκλείεται να μη θέσουμε την δική μας σφραγίδα στο δημιούργημα. Από την άλλη πλευρά ,ο αυτοσχεδιασμός είναι αδύνατον να λειτουργήσει χωρίς κάποιους – έστω αόρατους – περιορισμούς.


 

 

  • Πρώτ’ απ’ όλα , είναι οι επιρροές που έχει κατά καιρούς δεχθεί και αφομοιώσει ο δημιουργός που αυτοσχεδιάζει .Έπειτα είναι ο τρόπος ή οι τρόποι που χρησιμοποιεί τα μουσικά όργανα , η διεύθυνση που θέλει να τα κατευθύνει ,ίσως – ίσως και η φορά ,ποτέ όμως το μέτρο. Αν δεν υπάρχει διεύθυνση και ο δημιουργός πλανάται σ’ έν’ αδιάκοπο στροβίλισμα ,αυτό τον παρασύρει και τον πνίγει μέσα του αργά ή γρήγορα ,ανάλογα με το ποια μέσα ν’ αμυνθεί διαθέτει. Και τούτ’ οι τρόποι λειτουργούν με παραλλαγές ,ανάπτυξη, διαφοροποίηση, απότομες μεταλλαγές …
  • Και η παράμετρος που λέγεται κοινό, πως επιδρά εδώ; Το κοινό δεν είναι μόνον ένας παθητικός δέκτης ΄ είναι και πομπός. Και το ότι μερικά μουσικά είδη και καταστάσεις ευνοούν τον ρόλο του δέκτη σε βάρος αυτού του πομπού , μας κάνει να σκεφτούμε, τι είν’ αλήθεια εκείνο που θα όριζε ο υ σ ι α σ τ ι κ ά τη σημασία του κοινού ως πομπού. Στην εκτέλεση ενός μουσικού έργου , τόσο εκείνος που ακολουθεί μια φόρμα όσο και εκείνος που αυτοσχεδιάζει ,έρχονται σε άμεση επαφή με το κοινό. Οι απαιτήσεις του κοινού –αυτές που οι εκτελεστές θεωρούν ως απαιτήσεις – έχουν καθοριστική σημασία για την ερμηνευτική εξέλιξη ενός έργου. Οι ακροατές δέχονται τα μουσικά μηνύματα ,αλλά και αντιδρούν ( πόσο ελεύθερα μπορούν να εκφράσουν την αντίδραση τους;). Τι αναμένουν; Τι επιθυμούν; Τι τους αρέσει περισσότερο; Πώς και πόσο διαφοροποιείται αυτό που αναμένουν από αυτό που ακούν; Πόσο έτοιμοι είναι να δεχθούν κάτι νέο ή απροσδόκητο; Πόσο μακριά θα άντεχαν να ταξιδεύσουν; Οι εκτελεστές / ερμηνευτές δέχονται τα μηνύματα των αντιδράσεων. Είναι διατεθειμένοι να τ’ αποδεχτούν ή επιμένουν στο δικό τους δρόμο; Προσαρμόζονται σταδιακά ή άμεσα; Πόσο γρήγορα αντιλαμβάνονται τις αντιδράσεις ; Μήπως τις χρησιμοποιούν ως αφετηρία τους για κάτι άλλο;…Υπάρχει επανεπίδραση προς το κοινό;

Μουσικό κομμάτι "High End Visions" Download σε format mp3)

"ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Η ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ" (δοκίμιο)

COOPERATION OR COMPETITION (essay) (extract)

One of the main conditions for the development of competition is the existence of a free field of action. Restrictions neither befit nor help competition. Probably competition itself eventually imposes restrictions. For example, enterprises are unable to be competitive in an economic system where the state has the complete control through violence, institutions or both of them. On the other hand, however, the complete lack of control strengthens the position of some enterprises to such a degree that they set the rules of a free-market economy from now on.

  • A second condition for the development of competition is the existence of needs. Needs which usually demand an immediate solution, urgent and pressing needs. Needs which have always existed and are inherent in the existence of humankind, such as food and survival. These needs are motivation, the action which stimulates people’s reaction and leads them to the development of powers necessary for their satisfaction, such as competition.Needs are the stimulus. Fulfilling them is the objective. Of course, there are also cases in which the stimulus is not a need but a desire. Desire is a more subjective and less imperative element. We are interested in it as a condition, when it is of the nature of a need, when it becomes very strong.
  • A third but not evident condition is expectations. It is not enough just to have needs; you have to expect to fulfill them. It is not enough just to have a desire; you have to hope too. Will is static whilst it is not accompanied by expectations that lend it a dynamic character thus making needs have a value in the real world. In this way, expectations also become factors influencing competition.
  • (translation:Maria Rigli)

Απόσπασμα του δοκιμίου "Συνεργασία ή ανταγωνισμός"

7Προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του ανταγωνισμού είναι πρώτ' απ' όλα η ύπαρξη ενός ελεύθερου πεδίου δράσεως. Οι περιορισμοί ούτε αρμόζουν ούτε διευκολύνουν τον ανταγωνισμό. Είναι μάλλον ο ίδιος ο ανταγωνισμός που θέτει τελικά περιορισμούς. Για παράδειγμα, σε ένα οικονομικό σύστημα όπου το κράτος έχει τον πλήρη έλεγχο μέσω της βίας, των θεσμών ή και των δύο, οι επιχειρήσεις αδυνατούν να λειτουργήσουν ανταγωνιστικά. Από την άλλη πλευρά όμως η απουσία, η πλήρης απουσία ελέγχου, φέρει ορισμένες επιχειρήσεις σε τόσο ισχυρή θέση, ώστε να ορίζουν αυτές πλέον τους κανόνες μιας ελεύθερης αγοράς.

 

 

 

  • Δεύτερη προϋπόθεση του ανταγωνισμού είναι ύπαρξη αναγκών. Ανάγκες οι οποίες απαιτούν συνήθως κάποια άμεση λύση, είναι δηλαδή πιεστικές και επιτακτικές. Οι ανάγκες που υπάρχουν πάντα και είναι σύμφυτες με την ύπαρξη του ανθρώπινου γένους, όπως η τροφή και η επιβίωση. Οι ανάγκες αυτές είναι το κίνητρο, η δράση, που προκαλεί την αντίδραση του ανθρώπου και τον οδηγεί στην ανάπτυξη δυνάμεων όπως είναι ο ανταγωνισμός, για να τις ικανοποιήσει. Οι ανάγκες δίνουν το έναυσμα. Η ικανοποίησή τους είναι ο στόχος. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που το έναυσμα δεν είναι μια ανάγκη αλλά μια επιθυμία. Η επιθυμία είναι περισσότερο υποκειμενικό και λιγότερο επιτακτικό στοιχείο. Μας ενδιαφέρει γι' αυτό ως προϋπόθεση, όταν παίρνει το χαρακτήρα της ανάγκης, όταν γίνεται πολύ ισχυρή.

  • Μια τρίτη αλλά όχι εμφανής προϋπόθεση, είναι οι προσδοκίες. Δεν αρκεί κανείς να έχει ανάγκες, αλλά πρέπει να έχει και κάποιες προσδοκίες για την ικανοποίησή τους. Δεν αρκεί να θέλει, αλλά πρέπει και να ελπίζει. Η θέληση είναι κάτι το στατικό ενόσω δε συνοδεύεται από τις προσδοκίες, που της δίνουν δυναμικό χαρακτήρα και έχουν έτσι αντίκρισμα οι ανάγκες στην πραγματικότητα. Οι προσδοκίες με αυτό τον τρόπο γίνονται και παράγοντες επιρροής του ανταγωνισμού.

Additional information