Εκδόσεις
| "ΚΛΕΙΣΤΟΦΟΒΙΑ" (θέατρο) |
 Γ' ΠΡΑΞΗ(Με το άνοιγμα της αυλαίας εμφανίζεται το ίδιο σκηνικό με αυτό της πρώτης πράξης" τίποτε δεν έχει αλλάξει. Τώρα όμως, από τα παράθυρα μπαίνει άφθονο φως- είναι πρωί. Από τ' αριστερά ακούγεται ο Φρίξος να τραγουδάει. Τραγουδώντας μπαίνει μέσα στην αίθουσα, κατευθύνεται στο δεξιό καθρέφτη και στέκεται μπροστά του. Φοράει μια ολόσωμη μαύρη φόρμα με λευκές βούλες τη μια κάτω απ' την άλλη σαν κουμπιά μπροστά, από πάνω μέχρι κάτω στα πλάγια και γύρω-γύρω στη μέση σα ζώνη.) ΦΡΙΞΟΣ, τραγουδάει αυτό το τραγούδι: Μέσα στο σκοτάδι, μια αγάπη ζει και τη μέρα σβήνει σα χλωμό κερί. Όμως στον αέρα, γύρω απ' το κερί, ο καπνός μυρίζει, θύμηση θερμή.
(Ενώ τραγουδάει, εκτελεί κάπως αδέξια γυμναστικές ασκήσεις και κάπου-κάπου πιάνει τη μέση του η το λαιμό του επειδή τον πόνεσαν. Σε λιγάκι μπαίνει ο Υπηρέτης από τα δεξιά και βλέποντας τον, πηγαίνει κι αυτός στον απέναντι καθρέφτη και τον μιμείται κοροϊδευτικά κοιτώντας όμως μέσα απ' τον καθρέφτη.) Όσα κάνεις είναι εις βάρος σου! Δε θ' αργήσει να εκραγεί το ηφαίστειο! ΥΠΗΡΕΤΗΣ: θέλω ν' ακούσω τον κρότο του! Την καυτή του λάβα να δω να χύνεται! (Δεν περνά πολύ ώρα και εμφανίζεται από τα δεξιά η Έλλη, που έκπληκτη αντικρίζει το Φρίξο να τραγουδάει και να γυμνάζεται και τον Υπηρέτη να τον μιμείται. Ο Υπηρέτης βλέπει την κυρία του και σταματά.) Καλή σας μέρα! ΕΛΛΗ, νευριασμένη: Κακή, ψυχρή κι ανάποδη! (Ο Φρίξος σταματά.) Βαλθήκατε να με τρελάνετε όλοι σας; Από χθες το βράδυ μέχρι το ξημέρωμα δεν έκλεισα μάτι! Πολλά παράξενα συμβαίνουν εδώ μέσα και δε μου αρέσουν! θα 'λεγε κανείς, ότι κάποιο καταχθόνιο πνεύμα το 'βαλε σκοπό να μας αποδείξει ότι αυτό το κτίριο μπορεί να γίνει πρώτης τάξεως ψυχιατρική κλινική! ΦΡΙΞΟΣ, ειρωνικά: Πραγματικά! Μόνο που δεν είναι καταχθόνιο, αλλά καλό πνεύμα! ΕΛΛΗ, με ασυγκράτητο θυμό: Έχεις την αναίδεια και μιλάς; Εσύ που έπαψες εδώ και δέκα χρόνια να γυμνάζεσαι, θυμήθηκες σήμερα την παλιά σου τέχνη; Ή μήπως αυτά είναι προετοιμασία για κάποιου άλλου είδους γυμνάσματα; Εμένα δε με ξεγελάς! Χθες πήγες στο δωμάτιο της Φαίδρας και της μίλησες! ΦΡΙΞΟΣ: Πώς είσαι τόσο βέβαιη; ΕΛΛΗ: Έχω και εγώ τους πληροφοριοδότες μου! ΦΡΙΞΟΣ, με κάποια έκπληξη: Μπα; ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Εγώ να πηγαίνω! ΕΛΛΗ: Όχι! Σε χρειάζομαι! ΦΡΙΞΟΣ: Μήπως μπορώ να μάθω ποιος είναι αυτός που διαδίδει αυτές τις ανυπόστατες φήμες; ΕΛΛΗ: Αυτό δε θα το μάθεις ποτέ! ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Εγώ να πηγαίνω! ΕΛΛΗ, δυνατά, αυστηρά: Είπα σε χρειάζομαι! Το κατάλαβες; ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Μάα... ΕΛΛΗ, με Θυμό: Μα και μου! Δεν αντιλαμβάνεσαι; ΦΡΙΞΟΣ: Ε! Πες του τι τον χρειάζεσαι να φύγει κι ύστερα συνεχίζουμε εμείς το διάλογο μας. ΕΛΛΗ, επιτακτικά: Απαιτώ να είναι παρών στο διάλογο μας! ΦΡΙΞΟΣ: Και σε τι θα χρησίμευε ένας μάρτυρας σε ένα διάλογο που αφορά προσωπικά μας θέματα; ΕΛΛΗ: Ό,τι χρησιμεύει ένας μάρτυρας σε δίκη! Υπερασπίζεται τη γνώμη ενός αντίδικου! ΦΡΙΞΟΣ, με θυμό και κρυφή χαρά: Λάθος! Χρησιμεύει ό,τι κι ένας τοίχος που χωρίζει δυο δωμάτια! Επιτρέπει να περάσουν από μέσα του οι φωνές, αλλά δεν επιτρέπει να δεις τι συμβαίνει! ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Εγώ να πηγαίνω! ΦΡΙΞΟΣ, ειρωνικά, μιμούμενος την Έλλη: Όχι! Σε χρειάζομαι! ΕΛΛΗ, στον Υπηρέτη: Πήγε ή δεν πήγε χθες σ' εκείνο το δωμάτιο; ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Η διαίσθηση μου λέει ότι πήγε! ΦΡΙΞΟΣ, γελώντας κοροϊδευτικά: Η διαίσθηση! Και μένα η διαίσθηση μου λέει ότι πήγες (το τονίζει) εσύ στο δωμάτιο της! ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Εγώ βεβαίως και πήγα! Ποιος θα της πήγαινε σεντόνια και σαπούνι και πετσέτα; ΕΛΛΗ: Εννοώ ποιος πήγε, αν πήγε, με σκοπό να περάσει μαζί της το βράδυ, με όλα όσα μπορεί να συνεπάγεται αυτό! ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Αν χθες το βράδυ ήσασταν στο ίδιο δωμάτιο με το σύζυγο σας, σήμερα δε θα είχατε την αγωνία της αλήθειας, τουλάχιστον για εκείνον! ΕΛΛΗ: Ίσως μ' αρέσει να περνάω αγωνίες! Πού ξέρεις; ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Μπορούσε κάλλιστα λοιπόν να είχε πάει ο πατέρας σας! ΕΛΛΗ, με έκπληξη: Ο πατέρας μου; Τι λες τώρα; Το αντελήφθης; Εκείνος δε μπορούσε να κινηθεί χθες από το πέσιμο του! ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Βέβαια! Καταπληκτικό άλλοθι! Και τώρα με συγχωρείτε, αλλά έχω καθήκον να πάω να ξυπνήσω τη Φαίδρα! Ως γνωστόν θ' αναχωρήσει σήμερα, σε λίγο κιόλας! ΕΛΛΗ: θα φύγει; ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Μάλιστα! Αυτό δεν επιθυμούσατε; ΕΛΛΗ, τονίζοντας πιο πολύ την πρώτη λέξη: Πήγαινε και να μην ανακατεύεσαι στις επιθυμίες μου! (Ο Υπηρέτης φεύγει από τα αριστερά.) Μουσικό κομμάτι "Πολύαιγος για άλτο φλάουτο" Αναστάσιος Φιλιππακόπουλος
Download σε format mp3 Μακέτα εξώφυλλου:Μάκης Πανώριος
|
